หลายหลายเดือนผ่านมา ความวุ่นวาย ความสับสน มากมายหลากหลาย...
คืนวันอังคาร 20 เมษายน 2553
เกิดความรู้สึกดีดี ไล่ๆกัน 2เรื่อง ประทับใจและรู้สึกภูมิใจ เล็กๆ
เอาเรื่องแรก เป็น เรื่องที่เคยเป็นข่าวก่อนหน้านี้ไม่นาน เคยได้ข่าว น้องผู้หญิงเข้าค่ายทหารเพื่อทวงถามแฟนหนุ่มว่า งานแต่งของเขาทั้งคู่ยังจะมีอยู่มั้ย ป่าวไม่ได้หมายถึงเขาจะเลิกกัน หรือเขาทั้งคู่จะไม่รักกันแล้ว แต่...............................
ด้วยภาระกิจของฝ่ายชายที่เป็นทหารถูกเรียกเข้ามาปฎิบัติหน้าที่ในเมืองกรุงเทพที่เคยสงบ ที่เคยสวยงาม ที่เคยเป็นที่เฝ้าฝันอยากเข้ามาสัมผัสของคนต่างชาติ เป็นเมืองสวรรค์อีกเมืองที่รอจะสัมผัส...
แต่แล้วเขาทั้งคู่ก้อได้แต่งกัน แสดงถึงความรักที่ทั้งสองมีต่อกันและกัน..........
แล้วบทตามมาคือ เขาจะได้อยู่กันเห็นหน้ากันเพียงไม่เกินสองเดือนต่อจากการแต่งงาน
นี่หรือเงื่อนไขของความรักที่เขาทั้งคู่มีให้กัน ยุติธรรมแล้วใช่มั้ย...
หลังจากสองเดือนผ่านไป เขาผู้ชายจะต้องกลับไปปฎิบัติหน้าที่ดูแลปกป้องประเทศชาติไทยที่ชายแดน
ด้วยเกียรติที่ยิ่งใหญ่ เขาสละความสุขส่วนตัว สละความสุขของครอบครัวเล็กๆที่เพิ่งจะสร้างขึ้น สละความสุขของการอยู่พร้อมหน้าตาของคนในครอบครัว
แต่สิ่งเหล่านี้ พวกเรา คนไทย เขาเรียกตัวเองว่า คนไทย ได้มอบให้สมน้ำสมเนื้อกับการเสียสละของเขาและเพื่อนๆทหาร อย่างสาสม คือการตีการต่อยการทำร้ายทหาร ที่ปกป้องพวกเขาจากอริศัตรูภายนอก
สมควรแล้วใช่มั้ยที่พวกเขายังคงเรียกตัวเองว่าคนไทย น่าสมเพชตัวเองที่ได้ใช้คำเรียกรวมเหมือนพวกเขาเหล่านั้นว่าคนไทย หรืออีกนัย พวกเขาสมควรแล้วใช่มั้ยที่จะเรียกตัวเองว่า คนไทย
......................................................................................................................................................
อีกเรื่อง คนอังกฤษ มาอยู่ในไทยได้4-5ปี สำนึกในพระกรุณาของในหลวงที่มีต่อชนชาวไทย ทุกพื้นที่ในประเทศไทยมีสักกี่พื้นที่กี่ตารางนิ้วที่ ในหลวงของเรา ไม่เคยเห็นไม่เคยผ่านไม่เคยเหยียบก้าวเข้าไป แม้แต่คนนอกประเทศแท้ๆเขายังรู้ คนไทย กลุ่มเดียวกับ คนไทยกลุ่มข้างบน ยังจำได้มั้ยว่าพระองค์ทำทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเวลานานแค่ไหนเพื่อใคร ใครบ้างที่ทำงานหนักเท่าพระองค์ แต่คนอังกฤษคนนี้มองเห็น
อยากบอกว่าสมเพชตัวเองอีกครั้งที่ ยังพยามเรียกตัวเองว่า คนไทย คนไทยหลายๆล้านคนเคยมั้ยแม้แต่จะคิดว่าจะทำเพื่อคนรอบข้างไม่ต้องทำให้ยิ่งใหญ่เท่าพระองค์ เพียงแค่คิด.....
คนอังกฤษ คนนี้ ชื่อ อลัน เบท เขาจะประกาศให้โลกรู้ว่าเขารักในหลวงของคนไทย โดยปั่นจักรยาน 29,500 กม. ผ่าน 109เมือง19ประเทศ จิตใจที่ยิ่งใหญ่กว่าคนที่เรียกตัวเองว่าคนไทยอีกหลายล้านคน....
เขา นายอลัน ทำให้ผมรู้สึกดีดี และรักประเทศ ที่สำคัญ ผมภูมิใจ ที่ผมมีในหลวง อย่างกะที่หลายล้านล้านคนในโลก ไม่มี ในโลกนี้มีเพียง พระองค์ท่านองค์เดียวที่ยิ่งใหญ่และประเสริฐ
......................................................................................................................................................
คนใดใดที่กล้าเรียกตัวเองว่า คนไทย และกล้าหมินพระบรมราชานุภาพ ตีตนเทียบเท่าเสมอพระองค์
คนใดใดที่กล้าเรียกตัวเองว่า คนไทย และกล้าหมินพระบรมราชานุภาพ ตีตนเทียบเท่าเสมอพระองค์
คงมีบาปหนักหนาที่ตามตัวมาถึงชาตินี้ และต้องติดตามไปกี่หลายร้อยชาติขออย่าให้ได้พบพานกับความเจริญในชีวิตในทุกทุกด้าน แม้ผงธุรีของแผ่นดินก้ออย่าได้กลบหน้า ตายก้อต้องตายไร้แผ่นดิน มีชีวิตก้อต้องพบพานแต่ความหายนะ ความหลอกลวง ความช่อโกง ตลอดไป........
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น